Izabela Jaruga-Nowacka
Jesteś tutaj:
o mnie
Izabela Jaruga-Nowacka
Urodziła się w Gdańsku w 1950 r. Absolwentka Wydziału Historycznego Uniwersytetu Warszawskiego, była pracownikiem naukowym Polskiej Akademii Nauk.
Posłanka Ziemi Pomorskiej IV, V i VI kadencji. W Sejmie konsekwentnie działa na rzecz najsłabszych. Doprowadziła do likwidacji tzw. starego portfela, walczyła o waloryzację rent i emerytur, obroniła przed likwidacją zasiłek dla samotnych matek. Wspierała protesty środowisk medycznych, bezpośrednio pomagała protestującym pielęgniarkom. Z trybuny sejmowej występowała w obronie ich praw. Działa na rzecz prawa pracy należycie chroniącego pracowników przed wyzyskiem.
W latach 2001 - 2004 sekretarz stanu - Pełnomocniczka Rządu ds. Równego Statusu Kobiet i Mężczyzn. W trakcie swego urzędowania doprowadziła do przyjęcia Krajowego Programu Działań na Rzecz Kobiet, zainicjowała i doprowadziła do uchwalenia ustawy o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie. W Kodeksie Pracy wprowadziła przepisy chroniące przed dyskryminacją, m.in. przed mobbingiem.
W latach 2004 - 2006 pełniła funkcję Wicepremiera i Ministra Polityki Społecznej. Jako minister polityki społecznej doprowadziła do zwielokrotnienia pomocy państwa osobom najuboższym m.in. realizując program dożywiania. Dzięki jej staraniom zwiększono środki na rządowy program przeciwdziałania bezdomności, a także znacząco obniżono składki zusowskie dla rozpoczynających własną działalność gospodarczą.
Wielokrotnie występowała w obronie praw człowieka i osób dyskryminowanych, za co została wyróżniona w roku 2005 przez organizacje działające na rzecz praw kobiet nominacją wśród 1000 innych kobiet do Pokojowej Nagrody Nobla.
Dzięki jej staraniom Polska ratyfikowała Zrewidowaną Europejską Kartę Społeczną, podniesiono płacę minimalną, a wydatki państwa na dożywanie dzieci wzrosły czterokrotnie.
Przeciwniczka wojny w Iraku i w Afganistanie, publicznie domagająca się referendum w sprawie instalacji w Polsce amerykańskich wyrzutni rakietowych. Zwolenniczka lewicy, świeckiej, tolerancyjnej i socjalnej.
Opowiada się za państwem sprawiedliwym, bezpiecznym, tolerancyjnym i neutralnym światopoglądowo. Od lat działa na rzecz praw człowieka, przede wszystkim równouprawnienia kobiet, uznając je za fundament współczesnej demokracji i państwa prawa.
Uważa, że Polsce niezbędna jest ideowa, odważna, konsekwentna i uczciwa lewica i taką lewicę stara się budować.
Jest osobą bezpartyjną.
Rodzina: mąż matematyk, także gdańszczanin, dwie dorosłe córki Barbara i Katarzyna oraz roczny wnuk Jakub.
Gazeta Wyborcza Trójmiasto z 28.10.2007 r. tak oceniła jej pracę w sejmie V kadencji:
„Izabela Jaruga-Nowacka
Jedna z czołowych kobiet lewicy, była szefowa Unii Pracy i minister ds. równego statusu kobiet i mężczyzn. Nie bała się mówić, co myśli i ostro krytykowała rządy PiS-u, Samoobrony i LPR. Bardzo aktywna w Sejmie. Zabierała głos z mównicy aż 159 razy, złożyła 3 interpelacje i 2 zapytania. Głosowania: wprowadzenie mundurków - nie głosowała; ochrona życia w konstytucji - przeciw; powołanie CBA - przeciw; nowa ustawa lustracyjna - przeciw.”
Zdaniem feministki Agnieszki Graff reprezentuje rzadki na naszej scenie politycznej model kobiecości kobiecej, ale nieflirtującej (cyt. za: "Polityka", nr 19/04).